הלכות לשון הרע, כלל י', סעיף ט'
אויב אַ מענטש איז מוחזק ביי רבים אַז ער איז נישט נושא פנים פאַר קיינעם, און וואָס ער דערציילט לשון הרע אויף מענטשן שלא בפניהם האָט ער נישט קיין פּראָבלעם עס צו זאָגן אין זייער פנים, און ער איז אויך מוחזק צווישן זיין פאָלק אַז ער רעדט נאָר אמת – מעג ער דערציילן פאַר מענטשן אַן עוולה וואָס אַזאַ מענטש טוט צו זיין חבר, אַפילו נישט פאַר דריי; ווייל די הערער וועלן אים נישט חושד זיין פאַר אַ חנפן אָדער פאַר אַ ליגנער, און וועלן וויסן אַז ער האָט די כוונה מקנא צו זיין פאַרן אמת און צו העלפן דעם וואָס מען האָט אים געטאָן אַן עוולה. אָבער עס דאַרפן זיך אויספילן די אַנדערע פּרטים, אחוץ דעם פּרט פון "פאַר דריי".