הלכות חפץ חיים
הלכה 146 / 215

הלכות לשון הרע, כלל י', סעיף ט"ו

און מען דאַרף האָבן גרויס ישוב הדעת איידער מען באַשליסט צו דערציילן אויף זיין חבר אַז ער טוט אים אַן עוולה אָדער אַ שאָדן. ווייל אויב ער האָט נישט מקיים געווען בשלימות אַפילו איין פרט, שטעלט ער זיך אין סכנה פון "מות וחיים ביד הלשון" (טויט און לעבן זענען אין דער מאַכט פון דער צונג). און אויב ער וועט נישט פאָרויס פלאַנירן ווי אַזוי צו דערציילן, וועט ער זיכער נכשל ווערן אין דער עבירה פון לשון הרע. ווייל אין דער צייט פון מעשה ווערט שטאַרקער ביים מענטש דער כח פון כעס, און ער וועט קומען צו דערציילן מער ווי עס איז מותר צו דערציילן לויט דעם דין.