הלכות רכילות, כלל א', סעיף ז'
און בפרט אויב דורך דעם וואָס ער האַלט זיך איין פון דערציילן וועט ער נישט האָבן קיין געלט־שאָדן, נאָר בלויז חרפות און זידלערייען, איז עס זיכער אסור און ער דאַרף זיך דערפאַר גאָרנישט רעכענען, און ער זאָל וויסן ביי זיך אַז צוליב דעם וועט ער לעתיד לבוא גערעכנט ווערן צווישן די אוהבי השם, און זיין פנים וועט לייכטן ווי די ליכטיגקייט פון דער זון. אַזוי ווי חז"ל זאָגן (יומא כ"ג:) "הנעלבין ואינם עולבים, שומעים חרפתם ואינם משיבים, עליהן הכתוב אומר (שופטים ה', ל"א) ואוהביו כצאת השמש בגבורתו" – די וואָס ווערן באַליידיגט און באַליידיגן נישט, הערן זייער חרפה און ענטפערן נישט, אויף זיי זאָגט דער פסוק "און זיינע ליבהאָבער זענען ווי די זון ווען זי גייט אַרויס אין איר שטאַרקייט". און כל שכן אין אַזאַ פאַל וואו ער נעמט אויף זיך בזיונות צוליב די מצוות פון השם.