הלכות לשון הרע, כלל ב', סעיף י"א
אויב די שבעה טובי העיר זענען געזעסן ביי א באראטונג, און זיי האבן באשלאסן לויט דער מערהייט א באשלוס – טאר איינער פון די טובי העיר וואס איז געווען קעגן דעם באשלוס נישט דערציילן אז ער איז געווען פון דער פארקערטער דעה פון דעם באשלוס, נאר זיינע חברים האבן אים חולק געווען און באשלאסן קעגן זיין דעה; ווייל דאס איז לשון הרע.
און עס רעדט זיך נישט נאר אין א פאל וואו זיי האבן באשלאסן נישט צו דערציילן פאר אנדערע וואס עס איז געווען ביי דער באראטונג, וואס דעמאלט איז אסור; נאר אפילו צו דערציילן בדרך רמז, אז דער הערער זאל אליין פארשטיין אז ער איז מיט זיין דעה געווען חולק אויף די איבריגע טובי העיר – איז אסור.
און עס איז נישט קיין חילוק צי ער דערציילט פון זיך אליין, אדער זיין חבר האט זיך אויף אים געשטעלט מיט קללות און זידלערייען אויף דעם באשלוס – אין יעדן פאל טאר ער נישט דערציילן.