הלכות חפץ חייםהלכות רכילות, כלל ט', סעיף י'
און ווייל די זאַך איז זייער גרינג נכשל צו ווערן אין דעם איסור פון לשון הרע און רכילות, דערפאַר וועלן מיר אָפּמאָלן עטליכע פעלער און מאַריך זיין דערין, כדי דער משכיל זאָל דערפון קענען אָפּלערנען אויף ענליכע פעלער.
אָבער כדי דער לייענער זאָל נישט מיד ווערן פון דער אריכות, וועל איך דאָ שרייבן איין פאַל, און אם ירצה השם וועלן אין סוף ספר קומען נאָך פעלער.
אויב ער זעט אַז איינער גייט אַריין קויפן סחורה ביי איינעם, און ער ווייסט אַז דער קונה איז אַן ערלעכער תמימות'דיגער מענטש וואָס איז נישט באַהאַוונט צו פאַרשטיין די כיטרעקייטן פון מענטשן, און ער קען די נאַטור פון דעם קרעמער אַז זיין גאַנצער ווילן איז צו געפינען אַזאַ קונה כדי אים אָפּצונאַרן – אין דער סחורה, אין די מאָסן און אין די וואָגן – דאַרף ער אים דערציילן וועגן יענער קראָם און אים וואָרענען אַז ער זאָל נישט אַריינגיין, אַפילו ווען ער האָט זיך שוין אָפּגעמאַכט מיט דעם קרעמער אַז ער וועט ביי אים קויפן.
און כל שכן אויב ער זעט בפירוש אַז איינער וויל אָפּנאַרן זיין חבר אין סחורה, אָדער אין מאָסן און וואָגן, אָדער אין דעם ווערט פון דעם מקח, דאַרף ער זיכער זאָגן כדי ער זאָל נישט קומען דערצו. אָבער ער זאָל זיך היטן אַז עס זאָלן נישט פעלן די פרטים וואָס ווערן דערמאָנט אויבן אין סעיף ב'.