ציורים, סעיף ה'
מען דאַרף זיך זייער היטן פון די שלעכטע מדות, וואָס מען איז געוואוינט מגנה צו זיין איין צד פאַר די אויגן פון דעם אַנדערן צד אויף זאַכן וואָס האָבן נישט קיין ממשות. למשל אויב דער חתן איז אַן ערלעכער תמימות'דיגער מענטש וואָס פאַרשטייט נישט אין די כיטרעקייטן פון מענטשן, אָדער ער מאַכט נישט קיין חוזק ווי די אַנדערע בחורים אין זיין עלטער, גלייך מאַכט מען אים באַקאַנט אין שטאָט פאַר אַ שוטה און אַ פתי, ביז אַמאָל ווערט צוליב דעם בטל דער שידוך. און ענליך צו דעם, אַ סך שלעכטס. "יכרת ה' כל שפתי חלקות" (השם זאָל פאַרשניידן אַלע גלאַטע ליפּן) צוליב דעם.
ווייל נישט גענוג וואָס זיי זענען בכלל מספרי לשון הרע, הייסן זיי מן התורה בעלי מוציאי שם רע, ווייל עס איז אַ שקר. און אַפילו ווען דאָס וואָלט געווען אַ פולשטענדיגער אמת, וואָלט מען געדאַרפט האָבן אַלע פרטים כדי צו דערציילן.
און אַזוי אויך צו גיין און מגנה זיין אַ צד צוליב די מעשים פון זיינע עלטערן, איז אויך בכלל לשון הרע.