הלכות חפץ חייםהלכות לשון הרע, כלל ד', סעיף ה'
אויב ער זעט אַז דער חוטא איז פון די לצים וואָס האָבן פיינט די וואָס זאָגן זיי מוסר, ווי דער פסוק זאָגט "אל תוכח לץ פן ישנאך" (משלי ט', ח') – זאָלסט נישט מוסר'ן אַ לץ כדי ער זאָל דיך נישט פיינט האָבן – און זיכער וועלן זיינע ווערטער נישט אָנגענומען ווערן ביי אים, און אויב אַזוי קען זיין אַז ער וועט קומען צו זינדיגן, דעריבער איז גוט צו זאָגן פאַר די דיינים פון שטאָט, כדי זיי זאָלן אים שטראָפן פאַר וואָס ער האָט געזינדיגט און אים אָפּשיידן פון דעם איסור אויף ווייטער. אָדער צו די קרובים פונעם חוטא, וואָס זיי קענען אויך אויף אים משפיע זיין. און די גאַנצע כוונה פונעם דערציילער זאָל זיין לשם שמים, און נישט פון שנאה צום חוטא. און אויך די שופטים זאָלן אים מוסר'ן בהצנע, און נישט פאַרשעמען זיין פנים ברבים.