הלכות חפץ חייםהלכות לשון הרע, כלל ח', סעיף ד'
און ווייס אַז דער איסור לשון הרע איז אַפילו אויף אַן עם הארץ, ווייל אויך ער איז בכלל עם השם און זיינע צבאות וואָס ער האָט אַרויסגענומען פון מצרים. און כל שכן אויב ער איז אַ תלמיד חכם, איז זיכער דער עונש פון דעם וואָס דערציילט אויף אים לשון הרע פיל גרעסער. און חז"ל האָבן געזאָגט: "כל המספר אחר מטתו של תלמיד חכם – נופל בגיהנם", יעדער וואָס דערציילט לשון הרע נאָך דער מטה פון אַ תלמיד חכם, פאַלט אין גיהנם. און צומאָל קומט ער אַריין אין גדר פון מבזה תלמיד חכם, און עס איז באַקאַנט ווי גרויס דער עונש איז פון דעם וואָס איז מבזה אַ תלמיד חכם. און דער יצר הרע רעדט איין דעם מענטש אַז דער איסור איז נאָר אויף די תלמידי חכמים פון דער צייט פון דער גמרא, אָבער די תלמידי חכמים פון היינט מעג מען מבזה זיין; און דאָס איז אַ טעות גמורה, ווייל יעדער תלמיד חכם איז לפי הדור. און אַפילו אין אונזערע צייטן, אויב ער איז יגע בתורה און ראוי צו מורה זיין און צו לערנען – הייסט ער בגדר תלמיד חכם; און דער וואָס איז אים מבזה, אַפילו נאָר מיט ווערטער, און אַפילו שלא בפניו, איז עס אַן עון, און מען איז אויף אים מחויב נידוי. און כל שכן אויב דער תלמיד חכם איז אַ מורה הוראה אין שטאָט, איז זיכער דער איסור פיל חמור'ער, ווייל צוליב זיין סיפור וועלן מענטשן נישט גיין אים פרעגן שאלות, נאָר זיי וועלן זיך אַליין פּסק'נען, און וועלן קומען צו קלקולים.